Blogs over (familie)opstellingen

Voel jij je soms verantwoordelijk voor het geluk van anderen? Loop je steeds tegen dezelfde patronen aan in relaties of werk, zonder dat je weet waar het vandaan komt? Familieopstellingen maken zichtbaar wat onbewust speelt in jouw familiesysteem. In deze blogs lees je hoe opstellingen zorgen voor rust, ruimte en erkenning, juist op de plekken waar het al zo lang schuurt. Je ontdekt verhalen van anderen die, net als jij, grip zochten op hun innerlijke wereld. Laat je inspireren door inzichten die je uitnodigen om jouw plek in te nemen. Niet voor een ander, maar voor jezelf.

In de schijnwerpers

Ziekte is zelden van jou alleen

en paar weken geleden was ik bij een opstellingendag over ziekten. Een dag waarop systemen zichtbaar werden, lichamen begonnen te spreken en er ook een arts uit de reguliere geneeskunde aanwezig was. Dat alleen al zorgde voor een interessant spanningsveld. Niet of-of, maar en-en. Kijken met meerdere brillen tegelijk. Ik maakte acht pagina’s aantekeningen. Geen keurige zinnen, maar flarden. Woorden, pijlen, cirkels. Precies zoals het veld zich liet zien: niet lineair, niet logisch, wel raak. Wat me bijbleef? Ziekte gaat zelden alleen over jou.

Lees verder

Recente blogs

Wat is de volgende stap die ik te maken heb in mijn carriere?

Dat was zijn vraag. Ik wil iets anders, hetgeen wat ik nu doe voelt klaar, maar wat ik wel wil doen, dat vind ik zo lastig om te ontdekken. Ja en dan is het voelen. Voelen wat nodig is om de eerste stap te zetten in deze vraag. Wat is nodig voor hem om te gaan voelen wat zijn passie is? En dan krijg ik een beeld te zien. Oke. Vertrouwen hebben. En opstellen maar!

Boekreview: “Life without Grace” geschreven door Joyce Beckker

1 op de 10 zwangerschappen begint als een twee- of meerling. Deze zin lijkt ogenschijnlijk simpel, totdat je beseft wat de betekenis ervan is. Ze beginnen zo maar eindigen dus niet zo. Prenataal trauma ofwel een drama in de moederschoot (wat toevallig ook een boek is). Wat voor effect heeft dit op degene die achterblijft? Joyce Beckker schreef hierover in het boek “Life without Grace”. Ze beschrijft aan de hand van een aantal thema’s hoe het haar beïnvloedt heeft. Want inderdaad, de auteur zelf is ook een alleengeboren tweeling (AT) of anders gezegd: heeft een Verloren Tweelinghelft.

Hoe onderzoek je nu een verloren tweelinghelft?

Dat was de vraag van mijn klant. Ze had een sterk vermoeden dat zij een tweelinghelft had verloren, wat ervoor zorgde dat ze geen afscheid kon nemen van haar relatie. Vanished Twin (VT), Verloren Tweelinghelft en Alleengeboren Tweeling (AT) zijn termen die in dit kader ook wel worden genoemd.

Deze opstelling liet het zien! Betrek kinderen -hoe jong ook- in het rouwproces

Daar stond hij dan. Net 22 en bracht een vraag in. Hij worstelde met twee situaties en we schakelden de hulp in van de representanten: welke van de twee situaties voelt voor jullie het meest urgent? De representanten waren duidelijk. Er speelde een situatie met zijn beste vriend die een relatie heeft met zijn zus. In een klap waren twee relaties met belangrijke personen uit zijn leven veranderd. Dat wilde hij graag onderzoeken.

Maar … daarvoor deed je toch geen opstelling?

Een dag na haar opstelling kwam mijn klant op haar werk. Daar had ze een aantal collega’s verteld dat ze de avond ervoor een vraag ging neerzetten door middel van een opstelling. De volgende dag kreeg ze natuurlijk direct de vraag “En? Hoe ging het?”

Wat als ik je vertel dat de duur van een opstelling versus de diepgang los van elkaar staan?

Laats kreeg ik een vraag van een klant. Zij heeft in haar coachtraject een gegarandeerde opstelling tijdens een Opstellingsavond en vroeg zich af hoe het zit met de tijd die je hebt voor een opstelling? Zij had namelijk -via via- gehoord dat opstellingen wel tot 1,5 uur kunnen duren. Alle vragen die je hebt, worden dan behandeld en tevens kun je dan heel diep gaan. Hoe zit dat bij de Opstellingsavonden?

Hé! Zullen we anders gewoon eens (gratis) kennismaken?