Blogs over regenboogbaby's
Wist je dat er inmiddels heel wat boeken zijn geschreven voor volwassen regenboogbaby’s? Boeken die woorden geven aan iets wat vaak lastig uit te leggen is… maar wél aanwezig is. Denk aan thema’s als gemis zonder herinnering, een diep verantwoordelijkheidsgevoel of het idee dat je niet helemaal alleen bent begonnen.
Maaike en ik slaan de handen ineen. We organiseren samen een workshop waarin somatische oefeningen en (familie)opstellingen elkaar aanvullen. Om haar beter te leren kennen, sprak ik met Maaike over haar reis met somatics en waarom ze dit zo waardevol vindt.
en paar weken geleden was ik bij een opstellingendag over ziekten. Een dag waarop systemen zichtbaar werden, lichamen begonnen te spreken en er ook een arts uit de reguliere geneeskunde aanwezig was. Dat alleen al zorgde voor een interessant spanningsveld. Niet of-of, maar en-en. Kijken met meerdere brillen tegelijk. Ik maakte acht pagina’s aantekeningen. Geen keurige zinnen, maar flarden. Woorden, pijlen, cirkels. Precies zoals het veld zich liet zien: niet lineair, niet logisch, wel raak. Wat me bijbleef? Ziekte gaat zelden alleen over jou.
Sommige avonden voelen als een warme jas. De speciale opstellingsavond van 16 december is er zo één. Misschien een klein beetje zweverig, niet zwaar, wél raak. Ik werk die avond met korte (familie)opstellingen van maximaal 15 minuten. Kwartiertjes dus. Omdat het precies lang genoeg is om door te krijgen wat er speelt en kort genoeg om je hoofd geen podium te geven.
Voel jij dat december meer van je vraagt dan je lief is? Dat het gezellig moet zijn, terwijl je eigenlijk vooral behoefte hebt aan overzicht, ademruimte of gewoon échte verbinding? Op 16 december ben je welkom bij een bijzondere avond in Breda waarin we via korte familieopstellingen naar de kern gaan van wat er speelt. Licht, helder en verrassend inzicht gevend.
Soms voel je: er klopt iets niet. Je lichaam spreekt. Of je hoofd draait overuren. Je hebt al van alles geprobeerd: huisarts, specialist, supplementen, therapie. Toch blijft die klacht terugkomen. Of erger: niemand kan er écht een vinger op leggen.
Wat als je fysieke klacht meer zegt dan je denkt?
