Een paar weken geleden schreef ik een blog over het effect van het zijn van een volwassen regenboogbaby op het werk. Over loyaliteit, hard werken, doorgaan bij ziekte en het vermijden van conflict. Over gedrag dat vaak wordt gewaardeerd totdat het lichaam ineens op de rem trapt. Deze blog is daar een vervolg op. Niet vanuit het perspectief van wat er misgaat, maar vanuit een andere vraag: Hoe help je iemand zoals dit op een gezonde manier zonder te redden, te fixen of onbewust patronen te versterken?
Even terug naar mijn eigen verhaal
Tijdens mijn werk bij PwC kreeg ik op een gegeven moment last van mijn darmen. Zo heftig zelfs, dat ik door de buikpijn kon flauwvallen. Dat vond ik best angstig. Je wilt niet zomaar ergens neervallen.
Thuis kon ik tenminste op bed gaan liggen. Dus ik werkte veel thuis. Dat voelde veilig. Wanneer ik wél naar kantoor ging, maakte ik daarentegen (te) lange dagen. Ik kwam rond 6.30 uur binnen en vertrok vaak pas zo’n twaalf uur later. Dat waren de echte lange dagen.
Ik zocht hulp, zeker. Daarover later meer. Wat me is bijgebleven: mijn leidinggevende vond het prachtig wat ik deed. Hij waarschuwde me ook. Net als de lieve dames van het secretariaat. Het werd gezien.
En toch… kon ik toen nog niet voelen wat voor roofbouw ik pleegde op mezelf. Precies daarom schrijf ik deze blog.
Waarom ‘helpen’ zo snel ingewikkeld wordt
Mensen die een volwassen regenboogbaby zijn, roepen vaak iets op in hun omgeving.
Ze dragen veel
Ze zijn verantwoordelijk
Ze lijken sterk
Dat nodigt uit tot waarderen, maar óók tot beschermen of overnemen. En precies daar schuiven we ongemerkt richting bekende patronen zoals de drama- en winnaarsdriehoek.
1. Hoe help je als leidinggevende of manager?
Als leidinggevende is dit type medewerker vaak ‘goud’:
betrouwbaar
loyaal
zelfstandig
weinig klachten
Het werk loopt. Dus waarom ingrijpen?
Wat wél helpt, mits de medewerker het zelf inbrengt:
2. Hoe help je als collega?
Collega’s voelen vaak feilloos aan dat iemand veel draagt. De neiging om te zorgen is menselijk.
Wat níet helpt:
Alles gladstrijken
Invullen hoe het met iemand gaat
Ongevraagd advies geven
Hoe goed bedoeld ook; het haalt eigenaarschap weg.
Wat wél helpt:
De kern: erkenning zonder redding
Wat volwassen regenboogbaby’s vaak nodig hebben op het werk, is geen speciale behandeling. Maar:
erkenning zonder overname
nabijheid zonder redding
ruimte om te stoppen zonder falen
Dat is spannend. Voor iedereen. En precies daarom zo goed werkend.
Tot slot
Als deze patronen zichtbaar worden, is dat geen probleem. Het is een uitnodiging.
Voor de medewerker, om zichzelf serieuzer te nemen. Voor de omgeving, om dieper te kijken dan gedrag. Een uitnodiging om samen het gesprek aan te gaan (met de drama- en winnaarsdriehoek in gedachten).
Herken je jezelf hierin? Of zie je dit bij een collega of medewerker?
Je bent welkom voor een kennismakingsgesprek. Lees ook verder op de pagina over volwassen regenboogbaby’s.
